Wat een zalige reeks in De Standaard over de lelijkheid van Belgische gebouwen. En wat is het smullen van het artikel van vandaag over de kantoren van de FOD Financiën. Gerda Dendooven, bekende illustratrice, vereert dit gedrocht met een bezoekje en denkt er zo het hare van ‘Best dat de ramen hier niet open kunnen of ik sprong eruit’. Met alle eer aan journaliste/redactrice Sarah Vankersschaever voor deze geweldige zomerreeks.

Wat me het meest prikkelt is het kaderstukje met Ann Petermans van UHasselt die aangeeft dat veel studies uitwijzen dat landschapskantoren helemaal niet zo’n goede oplossing zijn en werknemers niet met de drukte om kunnen.

Daar hebben we het! Mijn kruising van interessevelden en combinatie van stokpaardjes in de vorm van liefde voor de mens en zijn omgeving. Nu wordt het leuk. Echt leuk. Mijn hartslag stijgt, mijn energie wordt aangewakkerd, mijn aandacht wordt scherper en al mijn zintuigen werken samen. Hier wordt ik wild van. Dit is waar ik mijn geld mee ga verdienen. Ik geef het je op een blaadje.

Ik laat me even gaan :). Zonder dromen geen daden. Ik verslind elk artikel dat gerelateerd is aan burn-out, invloed van omgeving op de mens, zowel de andere mensen als de fysieke ruimte, meubels, licht, lucht,… Ik geraak hier helemaal van in mijn nopjes. Wauw! Exciting stuff! Nu kan ik mij voorstellen dat jij denkt ‘WTF is daar interessant aan?’.

Ik ben nooit het esthetische type vormgever geweest. Het moet vooral functioneel zijn en werken voor de mensen die werken en leven in die ruimte. Het moet niet hip, vintage of volgens de catalogus van Heytens zijn. Jouw interieur moet werken voor JOU. Elke mens is anders en heeft andere noden qua omgeving.

Even een voorbeeld.
Ik werk een tijdje voor gemeente X als duurzaamheidsambtenaar. Het landschapsbureau waaraan ik werk, deel ik met zes collega’s. Probleem 1: één van de collega’s zet elke ochtend de radio aan (op Q-Music dan nog, aaargh!) én belt regelmatig met vriendinnen, haar man, haar moeder,… Probleem 2: het verwarmingssysteem is voor elke ruimte hetzelfde afgesteld waardoor het dus op het zuiden (ons kantoor) veel te warm wordt en op het noorden altijd een beetje te fris is.

Vanuit mijn standpunt is dit horror. Ik werk het liefst in stilte en als het even kan ook alleen. Ook hou ik van een aangename temperatuur met regelmatig wat frisse lucht. Ik weet dat niet elke collega hier last van ondervindt.

Toch durf ik te stellen dat ik niet de enige ben, dat wordt in het artikel van vandaag ook bevestigd, en dat er dus echt nog wel heel wat werk aan de winkel is. Ik ben er klaar voor.

Stille groeten,

Nele

Bron: De Standaard – 10/08/2015

Advertenties