Schoonheden, ridders en pantoffelheld(inn)en,

Het leven kan zo schoon zijn. Maar echt schoon hé. Wat is er leuker dan een heel weekend samen met je lief en een zeer behulpzame 10-maand oude baby je hele huis herin te richten? Niets toch, of ja, toch niet veel! 🙂 Op vrijdagavond denken we nog dat we het komende weekend gewoon ‘den buro’ van mijn lief gaan opruimen. Op zaterdagochtend beslissen we dat we een nieuwe keukentafel willen en dat een tripje naar Ikea onvermijdelijk is. Baby en babyzooi inladen en we zijn vertrokken. Vertrokken voor een hele lange dag…in Ikea.

Wat begon met ‘even snel een tafel kopen’ ontaardde al snel in een grondige evaluatie van ons huis en wat er allemaal anders en beter zou kunnen. Hier ben ik altijd voor te vinden, hoor, verandering, herinrichting, meubels versleuren, buitengooien, nieuwe binnenhalen,… Ik voelde de adrenaline al kolken en mijn hart maakte veel gekke sprongetjes. Gelukkig was mijn lief ook mee, hoewel hij in tegenstelling tot mijzelf de twijfel al eens stevig voelt toeslaan. Ik ben een knopen-doorhakker,  een alles-snel-op-een-rijtje-zetten-en-dan-beslisser maar ook een laten-we-toch-gezellig-lunchen-in-Ikea en dan net als alle andere Ikea-bezoekers in de enorm lange wachtrij gaan staan.

Met een baby is ‘even snel’ iets doen trouwens nooit echt snel. :). Dochterlief groentepap geven gaat niet altijd zonder slag of stoot. Hoewel ze een gretige eter is, is het winkelkarretje naast haar minstens even interessant dan wat er op haar bordje ligt. Haar liefde voor voorwerpen die drie maal groter zijn dan haarzelf is aandoenlijk.

Hoewel we eigenlijk niets nodig hebben eindigen we aan de kassa met een tafel, twee stoelen, twee krukjes, een nieuw in hoogte verstelbaar bureau voor mijn lief, een dito bureaukruk en een hele Ikeazak vol spullen waarvan ik nu al niet meer weet waarom we die juist hebben gekocht. Je weet wellicht hoe dat gaat :). De vrolijkheid van onze aankopen wordt meteen de kop ingedrukt als we merken dat de auto niet groot genoeg is voor al onze spullen, wij twee en onze baby. Een hongerige baby en tien minuten gekibbel brengt ons ertoe dat mijn geweldig lief alleen naar huis rijdt met onze aankopen en baby en mijzelf nadien weer ophaalt. Ik haal opgelucht adem en neem de tijd om ons hongerig wolfje eten te geven.

Zondag hebben we dan eindelijk tijd om ons huis aan te pakken en na de middag kunnen kijken naar ons vernieuwd interieur en ben ik op vele vlakken blij! Verandering kan deugd doen, mijn lief en ik zijn een fantastisch team, onze baby is de braafste van de wereld en wat is ons huis een verademing.

Een opsteker voor mezelf en voor mijn ondernemingsplannen! Ik ben goed in de dingen waar ik goed in moet zijn. Ik word elke dag zekerder van mijn zaak.

Last but not least: ik mag volgende week mijn concept van Ruimte-analyse gaan testen bij een zalig bedrijfje in Leuven! Wordt keihard vervolgd!!!

Ikea-groet,

Nele

Advertenties