De climax is bijna bereikt. Hoewel sommigen onder jullie al weten waarover mijn blog de laatste weken gaat, hou ik het toch nog even spannend. Kwestie van de onderhandelingen niet te verstoren.

Er dwarrelde net nog een fijne post op FB voorbij van ’t Pure Vrouwtje. Ik voelde mij aangesproken. Ze schreef over de cocon tijdens de zwangerschap. Hoewel ik me daarin herken voelde ik die cocon veel harder na de geboorte van mijn dochter dertien maanden geleden. Ik sloot me af en genoot, verwerkte, was soms verdrietig, asociaal, vaak niet in staat pijnlijke maar ook leuke gebeurtenissen van anderen binnen te laten. Mijn verstand wist daar gelukkig wel een beetje raad mee maar echt veel gevoel voor de andere was er niet bij. Het lukte niet.

Dit wil niet zeggen dat ik het afgelopen jaar een plant ben geweest :). Mijn cocon werd gelukkig wel weer wat groter en sinds nieuwjaar voel ik me eindelijk niet meer zwanger-achtig. Een nieuw jaar heeft voor mij nooit veel betekend maar deze keer wel. Het leek alsof ik zelf mijn oude vel aflegde en opnieuw kon beginnen. Dat ik naast mama nu ook echt weer voluit voor mijn andere dromen kon gaan.

Ik kreeg er enorm veel energie voor in de plaats en heel veel zin om te werken voor mezelf, om erin te vliegen. Die aankondiging van ‘overnemer gezocht’ werkte dan ook motiverend. De afgelopen drie weken zaten dan ook vol met ‘doorgaan en doorzetten’. Hoewel dat doorzetten niet mijn sterkste kant is, ging dat deze keer wel heel goed. Ik liet me niet ontmoedigen door moeilijkheden en obstakels maar zag er net mogelijkheden en oplossingen in.

Ok, een tip van de sluier. Ik kan zelf heel slecht iets geheim houden en verklap iets te vaak verrassingen :). Dus bij deze.

Kinderkleding. En meer zeg ik niet!

Nieuwe groet,

Nele

 

Advertenties