Het is stil, na vandaag iets minder, maar het is wel nog redelijk stil.

Dat heeft redenen en oorzaken.
Er is traagheid en groei.
Dat heeft gevolgen en resultaten.
Er zijn verwikkelingen en ontwikkelingen.

Elke week bekroop mij de goesting om nog wat te schrijven en dat deed ik ook regelmatig maar niet hier. Even niet. Even schreef ik voor mezelf. En beleefde doorbraken bij mijn coaches. Ja, coachES in het meervoud, hun aanwezigheid in mijn leven maakt me daadkrachtiger. Ik leg mezelf op om te groeien en te leren en vraag hen mij daarbij te helpen, elk op hun manier, vanuit hun benadering van de mens. En ik leer, gretig en hongerig. En ik voel ontplooiing. En deugd.

Ook groeide er 9 maanden leven in mij. Nog steeds want week 39 is al halverwege. Dat groeiende leven deed mij ook verlangen naar groei. Naar meer mezelf zijn. En het is me gelukt. De natuur doet zijn werk en ik heb dat ook gedaan. Er is nog werk aan mij maar daar wordt aan gewerkt :).

Zwanger zijn en werk zoeken is goed optimale combinatie. Toch liet ik me niet uit mijn lood slagen. Interimbureaus hebben alvast helemaal afgedaan. Opmerkingen als ‘Neem maar contact op als je terug beschikbaar bent’, ‘Ah, dan gaan we jou niet voorstellen’, ‘Dan ga ik niet de hele uitleg doen over deze functie’,… en dan die blikken van die 23-jarige pas afgestudeerden als ze mijn buik zien. De leeuwin wordt dan stilaan heel erg wakker in mij. Ok, als jullie mij geen enkele kans willen geven, ga ik zelf op jacht.

En dat was wat ik na jaren afwachten wat ik nodig had. Ik heb mijn hele persoonlijkheid meegenomen en mijn stoute schoenen en heb beslist zelf de bedrijven de benaderen die mij interesseren, zelfs als ze niet meteen een vacature hebben. Als ze me niet kennen, kunnen ze me zeker geen job aanbieden. En ik leerde vooral te focussen op wat ik echt goed kan en waarin ik een meerwaarde kan zijn voor een bedrijf. En ook om daarover niet meer onzeker te zijn. Ik kan effectief het verschil maken maar dan wel in de juiste functie en de juiste context.

Na 10 jaar werken kan ik eindelijk al die vastgeroeste ideeën over mezelf loslaten. Ik bedenk frisse en creatieve oplossingen voor allerhande problemen maar ben geen creativo in de strikte zin van het woord – graficus, tekenaar, webdesigner,…- en heb daar vrede mee. Ik hou niet van administratie maar ben er wel goed in en kan dit efficiënt aanpakken als deel van mijn job. Ik werk niet graag alleen maar hou wel van autonomie en besef eindelijk dat dit niet hetzelfde is. Ik hou van een intellectueel uitdagende omgeving zodat ik naast mijn eigen werk ook nog iets bij kan leren over de sector/het vak/de experten waartussen ik mag werken. ‘Tussen’ neem ik nu ook letterlijk. Ik ben het meest geschikt als tussenpersoon, draaischijf, doorgeefluik, link tussen klant en bedrijf, combinator van intern en extern, omzetter van jargon in mensentaal, eerstelijnsaanspreekpunt, sociale en creatieve generalist en nog meer van dit.

En hoe gaat dat nu in zijn werk die jacht? Dat is voor een volgende keer…en of dat vroeg of laat gebeurt, hangt van dat groeiende leven af.

Nog-even-onder-de-radar-groet,

Nele

 

Advertenties