Misschien ken je het gevoel, misschien ook niet. Het komt ook niet zo vaak voor, dat dat gebeurt, hetgeen me deze week overkwam. Ik kwam in mijn zoektocht naar werk namelijk een vacature tegen die mij van kop tot teen vol energie deed stromen en als kers op de taart bleek de werkgever ook nog eens in mijn toplijst te staan. Ik heb die vacature al 300 keer gelezen en kan nog steeds niet echt geloven dat het echt is. Hopelijk zitten er niet teveel adders onder het gras :).

Je bent natuurlijk nieuwsgierig naar wat en hoe en ik kan het je niet kwalijk nemen. Ik ben dat namelijk ook. ‘Hoe gaan ze reageren op mijn enthousiaste brief?’, ‘Gaan ze hier een kijkje komen nemen op mijn blog?’,… Ja, mijn blog vermeld ik altijd op mijn CV. Vanaf nu ga ik voluit voor transparantie over mezelf en dat voelt goed. Als ik een job wil vinden die bij mij past, moet ik mezelf gewoon helemaal tonen. Geen geheimen, geen verrassingen (ja, dat kan ik natuurlijk niet 100% garanderen :)), geen gedoe. Dit ben ik.

Op een workshop van de Creatieve Generalisten, georganiseerd door the one and only Silvia Derom (oh ja, en klepper Kris Snick uiteraard!), ontdekte ik tussen als die ondernemers de term ‘intrapreneur’. Dat woord maar vooral de inhoud raakte mij en ik raakte aan de praat met zo’n intrapreneur. Op weg naar huis die avond was ik dat alweer vergeten, er was namelijk zoveel leuks te verwerken, maar de laatste maanden kwam dat af en toe eens terug.

Het pure ondernemerschap bleek na heel wat probeersels precies toch niet de werkvorm die bij mij past. Ik heb een sterk kader nodig waarin ik kan groeien, meebouwen, ontwikkelen,… maar ook een uitdagende functie waarin ik meer van mezelf kan en durf laten zien. De afgelopen 10 jaar, zolang werk ik dus al, brachten mij vooral heel veel verschillende ervaringen. Sommige waren op het moment zelf ontzettend boeiend, andere ervaringen bleken achteraf bijzonder waardevol in mijn ontwikkeling als werknemer én als mens.

Hoewel dat niet altijd zo aanvoelde, ben ik nu wel trots op mijn parcours. Elke stap in mijn traject heeft iets opgebracht, (mensen)kennis, kunde, vertrouwen, ervaring,…

Het is geen echte ommezwaai maar eerder een inzicht, een puzzel waarvan alsmaar meer stukjes op z’n plaats vallen. Het is geen carrièreswitch maar een langzame kanteling (ja, Ilse Schorrewegen, ik gebruik hier even jouw vocabulaire :)) naar meer vertrouwen. Want dat is wat ik nodig had. Ik heb veel ervaring, veel kennis, veel goesting om nog meer kennis op te doen en door te geven, veel mensenkennis en goesting om mensen/klanten beter te leren kennen en beter te helpen, een grote maturiteit en nu dus het vertrouwen om dat allemaal in te zetten in mijn nieuwe job.

Ik weet ook zeker dat mijn mentale sterkte mij de juiste richting zal uitsturen. Ik twijfelde of ik een tipje van de sluier zou oplichten maar ik ga het nog even voor mij houden. Dan kan je net als ik in spanning afwachten :).

Groet vol vertrouwen,

Nele

 

 

Advertenties