Wat is dat toch! Hoe verder ik geraak in dit sollicitatieproces, hoe meer facetten van de job ik ontdek die mij niet alleen aanspreken maar gewoon gek maken van goesting. Meestal is het omgekeerd. Ik wil eraan beginnen, zo snel mogelijk. Dan spookt het door mijn hoofd ‘als ze me nu niet willen?’ en dan denk ik ‘ja, bon, dan ga ik gewoon verder op dit elan, dit pad is duidelijk voor mij gemaakt’. Dat pad daar heb ik het later nog eens over. Ze vragen een netwerker, nou ja, daar ben ik al enkele weken, en bij uitbreiding mijn hele leven, mee bezig. Check.

Zonder arrogant te zijn, denk ik dat ik een goede kans maak. Recruiter 2.0.(ja, je leest het goed en ja, het gaat over jou), die er uiteraard ook weer bij was, had gehoord van de HR Manager dat ik goed kon schrijven én dat ik over hem had geschreven. ‘Dat zijn dan twee goede redenen om mijn blog ook zelf eens te lezen’. 🙂 Big Smile!

Laten we zeggen dat werkelijk elk aspect van de job ‘spek naar mijn bek is (ja, veggie spek dan)en dat ik sta te popelen om eraan te beginnen. Werken in een organisatie in transformatie is een droom! Deel zijn van veranderingsprocessen maakt mijn knieën week. Neuzen in dezelfde richting doen draaien. Geen schrik om mijn hoofd boven het maaiveld uit te steken, kastanjes uit het vuur te gaan halen en dies meer. I want that job! Bij de woorden ‘Dat is niet evident’ was ik helemaal overtuigd. Die woorden hebben namelijk het effect op mij als een rode lap op een stier. Dan heb ik plots energie voor tien om tot in detail te gaan uitzoeken waarom dat niet vanzelfsprekend is en hoe we dat kunnen oplossen.

Oplossingen komen natuurlijk niet zomaar uit een mouw geschud. En veranderingen gaan niet vanzelf. Het wil nu net lukken dat ik goesting heb om mij echt voor lange termijn te engageren. Ja, ik, frons je wenkbrauwen maar, ik ben op mijn best als ik onderschat word :). Ik wil die verschuivingen mee bewerkstelligen, duwen, trekken, het onderste uit de kan halen, aan het langste eind trekken, durven, springen,… Maar ik wil vooral ook hard werken, wroeten, opnieuw proberen,…eigenlijk hetgeen ik altijd al heb gedaan :). Het lijkt er dus op dat ik best wel veel ervaring heb.

Deze zoektocht heeft me nog meer wakkergeschud. Ik wil aan de slag in dit soort functie. Dus zelfs als ze denken dat ik toch niet de beste match ben voor deze functie, ben ik er van overtuigd dat ik er wel geschikt voor ben. Ik heb de smaak te pakken, ik zet mezelf in de markt.

Ze laten me opnieuw wachten, 2-3 weken deze keer. Dat geeft me alvast de tijd om mijn tuin her aan te leggen zodat ik na een lange werkdag op z’n minst in een leuke tuin van de laatste zonnestralen van de dag kan genieten.

Way up groet,

Nele

Advertisements